నమ్మకం-నిజం

మిఠాయి యుగంధర్ బాబు "మొలతాడు లేని వాడు మగాడే కాదు నాయనా"..... అని చిన్నప్పుడు మా నాయనమ్మ ఎప్పుడు నాకు మొలతాడు కట్టేది. స్నానం చేసేటప్పుడు ఆ మొలతాడు నాని,నాని సబ్బు దాని చుట్టూ పేరుకుపోయి అది పెట్టే నవ్వను భరించలేక, గీక్కోలేక తెంపి పారేయాలి అనుకునేవాడిని. కానీ 'మగతనం' పోయి ఆడది అయిపోతానేమో భయమేసి ఆగిపోయేవాడిని. కానీ ఆరో క్లాసులో మా సైన్స్ టీచర్ ఇచ్చిన ధైర్యంతో నాయనమ్మ

మిఠాయి యుగంధర్ బాబు "కొత్త ఒక వింత పాత ఒక రోత" అనే సామెత విదితమే కదా. కొత్త కొత్త వస్తువులు వస్తుంటే పాత వాటిని (మార్చి) మర్చిపోతూ ఉంటాం. ఈ కొత్త సరుకుల ప్రచారం కోసం మార్కెట్లో మనకు కావలసినన్ని ప్లాట్ఫామ్స్ ఉన్నాయి. వాట్సాప్, ఫేస్బుక్, ఇన్స్టాగ్రామ్ రీల్స్, యూట్యూబ్, పత్రికల్లో ప్రకటనలు.. ఇక మన "ఇడియట్ బాక్స్" టీవీ ఉండనే ఉంది. అందులో సందు దొరికితే సందులో

మిఠాయి యుగంధర్ బాబు కుడి ఎడమైతే పొరపాటు లేదోయ్..... అని పాత దేవదాసు సినిమా లో ఓ పాట ఉంది కదా. ఇది ఒక సామెత కూడా అయిపోయింది చాలా సందర్భాల్లో దీనిని వాడుతూ ఉంటారు. ఈమధ్య ఎవరో ఇంటర్వ్యూలో ఓ విషయం చెప్పారు. ఆ గేయ రచయిత సముద్రాల సీనియర్ ఇలా రాసారట "కూడి ('కు' కి దీర్ఝము... అంటే కలిసి) ఎడమైతే (అంటే విడిపోతే) పొరపాటు లేదోయ్...

మిఠాయి యుగంధర్ బాబు "తుమ్మితే ఊడిపోయే ముక్కు ఎంతకాలం ఉంటుందని" సామెత. అంటే చిన్న చిన్న విషయాలకే ఘర్షణ పడే సంబంధాలు పెద్ద పెద్ద సమస్యలు వచ్చినప్పుడు నిలబడదని అలా చెప్పారు. తుమ్ము వస్తే అంత గట్టిగా, అంత బలంగా తుమ్ముతాము. ఎవరైనా గాట్టిగా తుమ్ముతుంటే "జాగ్రత్తరోయ్ ముక్కు ఊడిపోయేను" అని తమాషా చేస్తుంటారు. కొంతమంది అదేపనిగా తుమ్ము రావాలని పలుచనిన గుడ్డ కొనని గొట్టంలా చుట్టి ముక్కులో పెట్టుకుంటారు.

మిఠాయి యుగంధర్ బాబు అది 1988... అప్పటికి ఎల్ఐసి లో చేరి సంవత్సరం దాటింది. నేను ఉద్యోగరీత్యా రాయచోటిలో ఉండేవాడిని. మా అన్న కూడా చెన్నైలో ఉండేవాడు. ఓ నెల విరామం తర్వాత ఇద్దరం ఇంటికి చేరాము. తీరా చూస్తే మా ఇంటి ఎదురుగా ఫలానా జ్యోతిష్యాలయం వెలిసి ఉంది. మా ఊరి దగ్గర నల్లగుట్లపల్లె అనే విలేజ్ ఉంది. ఆ పల్లె నుంచి జ్యోతిష్యం చెప్పే వాళ్ళు ,

యం. యుగంధర్ బాబు మనలో చాలామంది చందమామ కథలు చదువుతూ, వింటూ, పెరిగాము కదా .ఈ తరానికి కూడా ఇప్పుడు చందమామ కథలు ఆన్లైన్లో అందుబాటులోకి వచ్చింది. "చందమామ" పుస్తకం ఒక్కో సంచిక  కూడా ఆన్లైన్లో కనిపిస్తోంది. ఆ కథలలో రాజు, సామాన్యుడు, రాజకుమారి, ఓ బ్రహ్మ రాక్షసి ఉండేవారు. బ్రహ్మ రాక్షసి రాజ కుమారిని తీసుకెళ్లి పోతుంది. చివరికి రాజకుమారుడో, సామాన్యుడో ఆ బ్రహ్మ రాక్షసుడిని ఎదుర్కొని, వాడిని

యుగంధర్ బాబు కుక్కపిల్లసబ్బుబిళ్ళఅగ్గిపుల్ల కాదేది కవితకు అనర్హం అన్నారు మహాకవి శ్రీశ్రీ. కానీ మనవాళ్లు కుక్కపిల్ల, కాకి పిల్ల, పిల్లి పిల్ల కాదేది భయాలకు అనర్హమని అపోహల్లో కొట్టుకు పోతున్నారు. తెనాలి సినిమాలో కమలహాసన్ అంటాడు "నాకు అంతా భయమయం, తలుపు భయం, మూసి ఉన్న తలుపు భయం, తీసి ఉన్న తలుపు భయం, మూసి మూయని తలుపు భయం, తీసి తీయని తలుపు భయం, బార్ల తెరచిన తలుపు

మిఠాయి యుగంధర్ బాబు కాకి ఒకటి నీళ్లకి కావు కావు మనెను.... చిన్నప్పుడు ఈ పద్యాన్ని పాటలాగా ప్రతి పిల్లవాడు, ప్రతి ఒక్కరూ పాడుకొనే ఉంటారు. ఒక కాకికి దాహం వేసి నీటి కోసం చూస్తే దానికి మట్టికుండ కనిపించింది. కానీ కుండలో నీరు అడుగున ఉండటంతో దానికి అందలేదు. అప్పుడు ఉపాయంతో గులకరాళ్లు ఒక్కొక్కటి తీసుకువచ్చి కుండలో వేసింది. నీళ్లు పైకి వచ్చినవి. వెంటనే దాని దాహం తీర్చుకుంది.

మిఠాయి యుగంధర్ బాబు గూబ యెక్కినట్టి గురము పాడుగ బెట్టివెళ్లి పోదురంత వెర్రి వారుగూబ యేమి చేసె గురమేమి చేసును?విశ్వదాభిరామ వినురవేమ! ఆరు శతాబ్దాల క్రితమే వేమన గారు పై పద్యములో ప్రజల మూఢనమ్మకాల గురించి గుడ్డి నమ్మకాల గురించి చాలా చక్కగా వివరిస్తున్నారు. పై పద్యంలో గుబ అంటే గుడ్లగూబ గురము అంటే ఇక్కడ గుర్రము అనుకోవచ్చు (లేక ఓ ఇల్లు అనుకోవచ్చు) ఒక గుడ్లగూబ ఓ ఇంటి